Profilo di gluhppygluhp_mimiFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
21 marzo เปลี่ยน...เขียนทำไมเปลี่ยนตัวหนังสือดีไหม
เปลี่ยนให้มันสนุกสนานกว่านี้
เปลี่ยนสิ่งที่เขียน เปลี่ยนที่ความคิด
เปลี่ยนตัวเอง เปลี่ยนเสียที
ตอนนี้ก็เปลี่ยนที่เขียน
น่าน้อยใจแทนที่นี่ ที่ได้เป็นแค่ตัวสำรอง
เอาไว้นึกถึงเวลาที่นึกเบื่อ bloggang
อยากให้มีอะไรเปลี่ยนแปลง
แต่กลับไม่ลงมือเปลี่ยนเอง
ปากก็พูดว่าจะเปลี่ยนๆ
แต่สุดท้ายไม่ทำอะไรเลย
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เบื่อตัวเอง
ตอนนี้ใกล้เที่ยงคืนแล้ว
ก่อนหน้านี้ไม่นาน รู้สึกว่ามันเป็นเวลาหัวค่ำ
แต่ตอนนี้ กลับรู้สึกว่าเราควรจะไปนอนได้แล้ว
แต่ตัวก็ยังเหม็น หัวก็ยังเหนียว
ก็คงอีกนานกว่าจะนอน
ตอนนี้กำลังนั่งพิมพ์ใน wordpad
ไม่รู้เหมือนกันว่าคราวนี้จะพิมพ์เรื่องอะไร
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเอาไปลงที่ space หรือ bloggang
รู้แต่ว่าอยากจะพิมพ์ อยากจะพูด
สมุดไดอารี่ "ความฝันสีแดง" เล่มที่ใช้อยู่
กลายเป็นสมุดจดงานของ a team junior ไปแล้ว
ไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับตัวเองเงียบๆ
แล้วหยิบสมุดมาเขียนขยุกขยิกบ้าๆบอๆลงไปเหมือนเมื่อก่อน
จริงๆคือไม่ค่อยมีอารมณ์
จริงๆคือเริ่มนิสัยเสีย ขี้เกียจเขียน ไม่ได้นะ ไมได้
เฮ้อ...ชีวิต...
เสาร์อาทิตย์หน้ามีแสดง (อีกแล้ว)
ทำไมเรารู้สึกเหนื่อยหน่ายกับมันจัง
ย้ำว่าเหนื่อยหน่าย ไม่ใช่เหนื่อยเฉยๆ
ความหมายต่างกันมากนะ
เวลาก็ผ่านมานานมากแล้ว
ทำไมเขาคนนั้นต้องคอยมาทำร้ายเราอยู่ตลอด
หรือว่าเราเองที่ทำร้ายเขาตลอดเอง เรานี่แย่จัง
จนถึงบรรทัดนี้ ตัดสินใจได้แล้วว่า จะแปะไอ้นี่ไว้ที่ไหนดี
เรื่องบ่นๆบางเรื่อง ก็งี่เง่า แล้วก็ จะให้คนอื่นอ่านทำไมวะ
ไม่รู้สิ เหงามั้ง อยากหาเพื่อนคุยด้วย
แต่ว่าขี้เกียจจะนั่งคุย ไม่ชอบอยู่กับคนอื่น
อย่างที่ปั้นบอก ถ้าเจ้าตัวจำได้
วันนั้นที่ออสเตรเลีย ปั้นบอกว่าคุยกันผ่านคอมน่ะดี
เพราะว่ามันไม่จำเป็นที่ทั้งสองคนจะต้องว่างตรงกัน
อยู่บ้านไม่ค่อยมีใครฟังเราคุย
จนตอนหลังเลยปิดปากเงียบ กลายเป็นคนเงียบๆไปแทน
แต่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมบางทีเราก็เริงร่าบ้าบอเกินพิกัด
ตามตัวเองไม่ค่อยทัน
ตอนนี้กำลังหงุดหงิดและอยากอยู่เงียบๆ
อยากคุยกับตัวหนังสือไปเรื่อยๆ
มันก็เหมือนคุยกับตัวเอง มีความสุขกับมัน
แต่ว่ากลัวเหมือนกันว่าสามเดือนนี้
เราจะเกลียดสิ่งที่เรารัก อย่านะ อย่ายอมให้มันเกิดขึ้น
วางสิ ตัวเองที่ถืออยู่วางลง
ใช่ ตอนนี้กำลังหงุดหงิดมากๆ
เข้าใจไหมว่าไม่อยากไปสอนพรุ่งนี้เช้าเลย
เข้าใจไหมว่าไม่ได้อยากเป็นครูสอนเต้น
มันจะต้องมีคนที่ใช่ คนที่เหมาะสมสิ
เราไม่มีเหตุผลอะไรที่ไม่อยากไปสอน นอกจาก...
เราไม่ได้รู้สึกรักเด็กๆเลย
บางทีพวกเขาก็น่ารัก
แต่หลายทีที่พวกมันโคตรน่าถีบ
เมื่อไหร่กูจะโตหนอ คุณหนูเอ้ย
การใช้ชีวิต กับการหาเลี้ยงชีวิต
(กูไม่ทำแม่งเลยสักอย่างจะเป็นไรวะ)
ชีวิตหลายภาคมันเหนื่อยมากกกกกก
แต่ก็เลือกเอง จะบ่นอะไร
ตอนนี้กำลังเขียนเอาสะใจแล้ว เริ่มไม่มีสาระ
แล้ว...เขียนทำไมเนี่ย 04 marzo ...คืนก่อนสอบ IPE...(ร่างกายไม่ค่อยโอเค)
|
|
|
